Binnenkort

  • Buladó

    18 Juni 2021
  • Corpus Christi

    19 Juni 2021
  • De Lorax (5+)

    20 Juni 2021

Juni 2021

  • Januari 2020
  • Februari 2020
  • Maart 2020
  • April 2020
  • Mei 2020
  • Juni 2020
  • Juli 2020
  • Augustus 2020
  • September 2020
  • Oktober 2020
  • November 2020
  • December 2020
  • Januari 2021
  • Februari 2021
  • Maart 2021
  • April 2021
  • Mei 2021
  • Juni 2021
  • Juli 2021
  • Augustus 2021
  • September 2021
  • Oktober 2021
  • November 2021
  • December 2021
  • Januari 2022
  • Februari 2022
  • Maart 2022
  • April 2022
  • Mei 2022
  • Juni 2022
  • Juli 2022
  • Augustus 2022
  • September 2022
  • Oktober 2022
  • November 2022
  • December 2022
  • Januari 2023
  • Februari 2023
  • Maart 2023
  • April 2023
  • Mei 2023
  • Juni 2023
  • Juli 2023
  • Augustus 2023
  • September 2023
  • Oktober 2023
  • November 2023
  • December 2023
  • Januari 2024
  • Februari 2024
  • Maart 2024
  • April 2024
  • Mei 2024
  • Juni 2024
  • Juli 2024
  • Augustus 2024
  • September 2024
  • Oktober 2024
  • November 2024
  • December 2024
Film
18 Juni

Een zoektocht naar identiteit en wortels

Gouden Kalf 2020! Buladó speelt zich af op het platteland van Curaçao en vertelt het verhaal van de 11-jarige Kenza, die – sinds het overlijden van haar moeder jaren geleden – leeft met haar vader en opa. Vader is rationeel en wil dat Kenza Nederlands spreekt, terwijl opa juist spiritueel is en alleen Papiaments spreekt. De jonge Kenza stuitert een beetje tussen beiden heen en weer, maar is vooral erg eenzaam in het verdriet over haar verloren moeder, vooral omdat haar vader nooit over haar moeder spreekt. Prachtige vertelling van regisseur Janga (Helium), die steeds de juiste toon weet te treffen en in de jonge Richards een fenomenale hoofdrolspeler heeft.

De botsende tegenpolen en de mystieke tradities van het eiland vormen de rode draad in de film. Maar ook de verhalen en mythes zijn belangrijk. Een mythe over slaven vormde de aanleiding voor Buladó. Het is dan ook een zeer persoonlijke film van regisseur Eché Janga.

https://www.youtube.com/watch?v=6lXfBFzkKrY

Vrijdag 18 juni, 20.00 uur
Zondag 4 juli 2021, 14.00 uur
Toegang 2e rang €6 , 1e rang €7,50

Lees verder
19 Juni

Krachtig Pools drama over een vreemde Verlosser

Het verhaal van deze Poolse inzending voor de Oscars begint in een jeugdgevangenis waar we Daniël (Bartosz Bielenia) ontmoeten die op wacht staat terwijl medegevangenen een van de andere jongens te grazen nemen. Dezelfde Daniël die even later misdienaar is tijdens de eucharistieviering. Hij wil heel graag priester worden. Vlak voor zijn voorwaardelijke vrijlating maakt de gevangenisaalmoezenier (Łukasz Simlat) hem duidelijk dat die wens voor iemand met zijn strafblad nooit in vervulling kan gaan. Als Daniël dan vrij komt gaat hij, op weg naar een baan bij een houtzagerij, een dorpskerk binnen waar hij zich voordoet als priester. Voor hij het weet, krijgt hij de leiding over de parochie omdat de zittende pastoor naar een ontwenningskliniek moet. Wat volgt is zowel grappig als dramatisch en schrijnend.

"Samen met 'Parasite' de beste buitenlandse film van 2020"

Arno v.d. Vuurst - Verhalenhuis haarlem

“Corpus Christi gaat over een leugenaar die de waarheid vertelt”, zegt de Poolse regisseur Jan Komasa. Daniël is een priester die geen priester is, hij heeft seks, gebruikt drugs en toch is hij, in tegenstelling tot de oude pastoor (Zdzisław Wardejn), geen notoire dronkenlap en matigt hij zich geen harde oordelen aan over de dorpelingen. Hij mag dan niet getraind en niet gewijd zijn als priester, zelfs in zijn eigen leugenachtigheid blijkt het effect van zijn optreden uiteindelijk heilzaam voor de gelovigen, die gebukt gaan onder een groot verdriet. Het is grappig om Daniël de preek te zien herhalen die hij in de jeugdgevangenis heeft gehoord. Het is ook grappig om te zien hoe hij in vervoering raakt bij zijn eigen hiphop-versie van een doopritueel. Zijn jeugdige charme maakt hem snel populair bij de lokale bevolking.

https://www.youtube.com/watch?v=3xj7WnVDfeM

Zaterdag 19 juni, 20.00 uur
Zondag 20 juni 16.00 uur
Toegang 2e rang €6 , 1e rang €7,50

Lees verder
Film / Groene Horizon / Jeugd
20 Juni

De zoektocht naar de laatste boom

De Lorax is een klein, bazig oranje wezentje, enig in zijn soort. Zijn voornaamste taak is het beschermen van het bos waarin hij in harmonie met de dieren leeft. De inhalige mensheid heeft het echter gemunt op zijn leefomgeving en dan vooral op de prachtige truffulabomen. De felgekleurde pluizige begroeiing wordt gebruikt voor de uitvinding van een ondernemer met de bijnaam Once-ler. Hij wil hiermee de hele wereld veroveren. Dat het ten koste gaat van het hele milieu kan de Once-ler niet schelen.

Het verhaal draait om de jonge Ted, die met zijn moeder en oma in Thneed-ville woont, een kunstmatig stadje waar geen echte boom te vinden is. Zijn stadsgenoten nemen genoegen met plastic bomen en planten en kopen schone lucht in flesjes die alleen bij de baas van de stad te koop zijn. Ted gaat op zoek naar de laatste boom. Niet uit idealistische motieven, maar om de mooie Audrey voor zich te winnen.

De film is humoristisch, ook voor volwassen publiek. In de Nederlandstalige versie zijn de stemmen te horen van onder andere Frits Lambregts, René van Kooten en Willeke Alberti.

https://www.youtube.com/watch?v=ZfUlATJACRs

Zondag 20 juni 2021, 14.00 uur
Toegang 2e rang € 6, 1e rang € 7,50

Lees verder
20 Juni

Krachtig Pools drama over een vreemde Verlosser

Het verhaal van deze Poolse inzending voor de Oscars begint in een jeugdgevangenis waar we Daniël (Bartosz Bielenia) ontmoeten die op wacht staat terwijl medegevangenen een van de andere jongens te grazen nemen. Dezelfde Daniël die even later misdienaar is tijdens de eucharistieviering. Hij wil heel graag priester worden. Vlak voor zijn voorwaardelijke vrijlating maakt de gevangenisaalmoezenier (Łukasz Simlat) hem duidelijk dat die wens voor iemand met zijn strafblad nooit in vervulling kan gaan. Als Daniël dan vrij komt gaat hij, op weg naar een baan bij een houtzagerij, een dorpskerk binnen waar hij zich voordoet als priester. Voor hij het weet, krijgt hij de leiding over de parochie omdat de zittende pastoor naar een ontwenningskliniek moet. Wat volgt is zowel grappig als dramatisch en schrijnend.

"Samen met 'Parasite' de beste buitenlandse film van 2020"

Arno v.d. Vuurst - Verhalenhuis haarlem

“Corpus Christi gaat over een leugenaar die de waarheid vertelt”, zegt de Poolse regisseur Jan Komasa. Daniël is een priester die geen priester is, hij heeft seks, gebruikt drugs en toch is hij, in tegenstelling tot de oude pastoor (Zdzisław Wardejn), geen notoire dronkenlap en matigt hij zich geen harde oordelen aan over de dorpelingen. Hij mag dan niet getraind en niet gewijd zijn als priester, zelfs in zijn eigen leugenachtigheid blijkt het effect van zijn optreden uiteindelijk heilzaam voor de gelovigen, die gebukt gaan onder een groot verdriet. Het is grappig om Daniël de preek te zien herhalen die hij in de jeugdgevangenis heeft gehoord. Het is ook grappig om te zien hoe hij in vervoering raakt bij zijn eigen hiphop-versie van een doopritueel. Zijn jeugdige charme maakt hem snel populair bij de lokale bevolking.

https://www.youtube.com/watch?v=3xj7WnVDfeM

Zaterdag 19 juni, 20.00 uur
Zondag 20 juni 16.00 uur
Toegang 2e rang €6 , 1e rang €7,50

Lees verder
Filosofie / LAATSTE KAARTEN / Lezing
22 Juni

Over filosofie, wijn drinken, troost en plezier

Bij filosoferen stellen veel mensen zich een soort diepzinnig praten onder het genot van een glaasje wijn voor. Veel academische filosofen zullen daarvoor hun neus ophalen, want filosoferen betekent voor hen abstraheren, logisch redeneren en systemen bouwen. Daar kun je maar beter geen wijn bij drinken. Toch is de combinatie filosoferen en wijndrinken van oudsher een gouden duo. Jacqueline Duurland van de Filosofiefabriek vertelt u waarom.

Illustratie: David Mulder

Bij deze lezing zien we hoe begrippen als werkelijkheid en schijn, ratio en roes, taal en denken interessante raakvlakken tussen wijn en filosofie laten zien. Inspirator is de god Dionysos (beter bekend als Bacchus), die door Nietzsche zelfs filosoof werd genoemd!

We zijn wel weer eens toe aan een avond met interessante wetenswaardigheden en inspirerende inzichten. Daarom deze lezing van onze Haarlemse filosofe over wijn en wijsbegeerte. Met schitterende Powerpoint illustraties van Haarlemse kunstenaars. In de pauze kunnen we proosten op elkaars gezondheid.

Dinsdag 22 juni, 20.00 uur
Donderdag 1 juli, 20.00 uur
Toegang €10
(inclusief pauzedrankje zoals wijn, frisdrank, koffie of thee)

Lees verder
24 Juni

Fijngevoelige lhbtiq+ coming-of-age film

Op basis van het eerdere werk van Levan Akin lag deze subtiele lhbtiq+ coming-of-age niet direct in lijn der verwachtingen. In deze film waarin twee jonge Georgische volksdansers voor elkaar vallen, toont regisseur Levan Akin dat er helemaal geen tegenstelling hoeft te zijn tussen traditie en vooruitgang.

“Er zit geen seks in Georgische dans!”, bijt de dansleraar van Merab hem toe. Merab traint al van jongs af in de traditionele Georgische volksdansen bij het Nationaal Dansensemble. “Er zit geen seks in Georgische dans!”, bijt de dansleraar van Merab hem toe. Merab traint al van jongs af in de traditionele Georgische volksdansen bij het Nationaal Dansensemble. Later in And Then We Danced, maakt een hogere pief bij de dansgroep het nog explicieter: “Het draait niet slechts om het bereiken van perfectie; deze dans is de geest van ons land.” En dus dansen de mannen kaarsrecht, “als een monument”, zoals de docent Merab voorhoudt, en dienen de vrouwen toonbeelden van maagdelijke puurheid te zijn. Met die patriarchale invulling worstelt Merab al langer, maar de boel komt pas echt op scherp te staan wanneer leeftijdsgenoot Irakli (Bachi Valishvili) aan de troupe wordt toegevoegd. Irakli blijkt direct Merabs grootste concurrent, maar vanaf de eerste seconde is er ook een andere spanning tussen de twee jongens.

Akin begon aan het project nadat hij in 2013 nieuwsberichten zag van hoe een demonstratie voor homorechten in de Georgische hoofdstad Tbilisi het doelwit werd van een gewelddadige menigte, waaronder orthodoxe priesters. De urgentie die de maker bij het onderwerp voelt, spat van het scherm. Zelfverzekerd en intiem volgt Akin zijn hoofdpersoon langs de gevolgen van zijn verliefdheid, in voorvallen die vaak werden gebaseerd op de eigen levens van de grotendeels niet-professionele cast.

https://www.youtube.com/watch?v=eAhaCcXI4VA

Donderdag 24 juni 2021, 20.00 uur
Toegang 2e rang €6, 1e rang €7,50

Lees verder
25 Juni

Prachtige wereldmuziek over liefde en herinneringen

Wereldmuziek met zang, viool, electronics en andere instrumenten. Dit muzikale liefdesverhaal gebaseerd op de beroemde film 'De Vuurpaarden' is exclusief en eenmalig te zien in Verhalenhuis Haarlem. De teksten tussen de liederen zijn in het Engels, met een korte Nederlandse interpretatie, de zang is in het Oekraïens.

In een klein dorp in de Karpaten wordt de jonge Ivan verliefd op Maritsjka, de dochter van de moordenaar van zijn vader. Tussen de families van Ivan en Maritsjka bestaat een jarenlange vete. Ivan wil met Maritsjka trouwen. Hij verlaat daarom het dorp om werk te vinden. Tijdens zijn afwezigheid verdrinkt Maritsjka in een rivier. Ivan werkt niettemin verder, totdat hij bij zijn werk Palagna leert kennen. Zij trouwen volgens de traditie van de Hoetsoelen, maar het huwelijk mislukt spoedig, omdat Ivan nog altijd verteerd wordt door zijn herinneringen aan Maritsjka. Als de emotioneel afstandelijke Ivan ook nog hallucinaties krijgt, probeert Palagna, die graag kinderen wil, zijn aandacht terug te winnen met tovenarij.

The Shadows of Forgotten Ancestors (Nederlandse titel De Vuurpaarden) is een van de herkenningspunten van de wereldbioscopen uit de jaren 60. Toen de film in première ging verbaasde het publiek zich over alle extravagante kleuren, levendige tragedie en heldere antropologische details. Parajanov zelf werd door het Rotterdam International Film Festival uitgeroepen tot een van de 20 Filmregisseurs van de Toekomst. De originele soundtrack van de film is samengesteld uit authentieke volksmuziek uit het Karpatengebergte in de Oekraïne en originele composities van de Oekraïense componist M. Skoryk. Voor dit Musical Storytelling-project is de soundtrack gebruikt als inspiratiebron voor nieuwe artistieke interpretaties. De voorstelling wisselt muziek en teksten af ​​om het verhaal van de film en de unieke omstandigheden waaronder deze is opgenomen te vertellen: de excentrieke regisseur Sergei Parajanov en zijn crew en het dorp Kryvorivnya met zijn eigenaardige gebruiken, dialect en muziek.

Line-Up:
Maryana Golovchenko - stem, effecten en traditionele Oekraïense instrumenten
Anna Antipova - viool, elektronica
George Dumitriu - geluidsontwerp

https://youtu.be/uzAfJd7Q1f8

Vrijdag 25 juni 2021, 20.00 uur Grote Zaal
Toegang €
12,50 (inclusief drankje na afloop)
Slechts 50 kaarten beschikbaar!

Lees verder
26 Juni

Nog nooit is een gitzwarte komedie zo kleurrijk geweest

Jojo Rabbit is een film over een tienjarig jochie aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. Een Duits tienjarig jochie, welteverstaan. Hij weet dan ook niet beter of Hitler is aan de macht. Bij de Hitlerjeugd gaan is voor hem net zo normaal als lid worden van de padvinders. Zoals zoveel tienjarige knulletjes heeft hij een denkbeeldig speelkameraadje. Eén met rijlaarzen aan, een rode band om zijn arm en een klein, borstelig snorretje onder zijn neus. Inderdaad, bij gebrek aan een aanwezige vader is zijn rolmodel Adolf Hitler ook zijn denkbeeldige vriendje. De adviesleeftijd voor deze film is 11+.

De toon wordt al gelijk gezet in de openingsscène. Jojo staat samen met Hitler zijn Sieg Heils te oefenen totdat ze eindelijk met volle overtuiging eruit komen. Onder begeleiding van de Duitse Beatles-variant 'Komm gib mir deine Hand' zien we in navolging van Jojo's Hitlergroet eindeloze rijen Duitsers in zwart-wit de rechterhand opsteken, terwijl de namen van de cast over het beeld schuiven. Op het eerste gezicht een haast puberaal grapje, maar de achterliggende parallel van hordes meisjes die idolaat zijn van John Lennon en de zijnen op een manier die lijkt op Jojo's heldenverering van de nazitop is snel gevonden. Een puberale toon blijkt niet gezet, het is de satirische ondertoon die zich op maximaal volume meldt.

De boventoon blijft luchtig, het verhaal gaat immers over een tienjarig kind. Scarlett Johansson speelt een vrolijke, bijna wulpse moeder, die vooral erg druk is op haar werk en met het strikken van Jojo's veters. En dan vindt Jojo een Joods meisje op zolder. Ze houdt zich schuil achter het schot op de kamer van Jojo's overleden zus. Elsa is een slim en knap tienermeisje en als klap op de vuurpijl lijkt ze ook nog eens vriendelijk te zijn. De wereld op z'n kop.

https://www.youtube.com/watch?v=tL4McUzXfFI

Zaterdag 26 juni, 19.30 uur
Zondag 27 juni 14.00 uur
Toegang 2e rang €6, 1e rang € 7,50

Lees verder
27 Juni

Nog nooit is een gitzwarte komedie zo kleurrijk geweest

Jojo Rabbit is een film over een tienjarig jochie aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. Een Duits tienjarig jochie, welteverstaan. Hij weet dan ook niet beter of Hitler is aan de macht. Bij de Hitlerjeugd gaan is voor hem net zo normaal als lid worden van de padvinders. Zoals zoveel tienjarige knulletjes heeft hij een denkbeeldig speelkameraadje. Eén met rijlaarzen aan, een rode band om zijn arm en een klein, borstelig snorretje onder zijn neus. Inderdaad, bij gebrek aan een aanwezige vader is zijn rolmodel Adolf Hitler ook zijn denkbeeldige vriendje. De adviesleeftijd voor deze film is 11+.

De toon wordt al gelijk gezet in de openingsscène. Jojo staat samen met Hitler zijn Sieg Heils te oefenen totdat ze eindelijk met volle overtuiging eruit komen. Onder begeleiding van de Duitse Beatles-variant 'Komm gib mir deine Hand' zien we in navolging van Jojo's Hitlergroet eindeloze rijen Duitsers in zwart-wit de rechterhand opsteken, terwijl de namen van de cast over het beeld schuiven. Op het eerste gezicht een haast puberaal grapje, maar de achterliggende parallel van hordes meisjes die idolaat zijn van John Lennon en de zijnen op een manier die lijkt op Jojo's heldenverering van de nazitop is snel gevonden. Een puberale toon blijkt niet gezet, het is de satirische ondertoon die zich op maximaal volume meldt.

De boventoon blijft luchtig, het verhaal gaat immers over een tienjarig kind. Scarlett Johansson speelt een vrolijke, bijna wulpse moeder, die vooral erg druk is op haar werk en met het strikken van Jojo's veters. En dan vindt Jojo een Joods meisje op zolder. Ze houdt zich schuil achter het schot op de kamer van Jojo's overleden zus. Elsa is een slim en knap tienermeisje en als klap op de vuurpijl lijkt ze ook nog eens vriendelijk te zijn. De wereld op z'n kop.

https://www.youtube.com/watch?v=tL4McUzXfFI

Zaterdag 26 juni, 19.30 uur
Zondag 27 juni 14.00 uur
Toegang 2e rang €6, 1e rang € 7,50

Lees verder
27 Juni

Terechte winnaar van een Gouden Palm

De 59-jarige Daniel Blake verdient als timmerman zijn brood. Tot hij een hartaanval krijgt en voor het eerst van zijn leven een beroep op de staat moet doen. Daniel Blake (gespeeld door de Britse komiek Dave Johns) probeert zich weg te banen door het onpersoonlijke en bureaucratische uitkeringssysteem. In de openingsscène volgen we een telefonisch duel tussen een steun behoevende zestiger die last heeft van zijn hart en een anonieme ambtenaar die de man via absurde vragen in een hokje wil stoppen. Daniel Blake wordt fijngemalen door een kafkaëske bureaucratie die hem in een catch 22-situatie wurmt: hij mag niet werken maar tegelijk móet hij werken. Anders wordt hij financieel gestraft, net als Katie, een alleenstaande moeder die hij ontmoet wanneer ze hardhandig uit het kantoor van de sociale dienst wordt gezet. Ze worden elkaars steun en toeverlaat.

I, Daniel Blake draait uit op een krachtmeting tussen het proletariaat en een neoliberale overheid die de verzorgingsstaat al lang heeft afgezworen. De arbeiders worden gestraft en vernederd; in een schrijnende voedselbankscène stort een door honger en stress uitgeputte Katie voor de ogen van haar kinderen in. Daniel rebelleert door een stukje straattoneel op te voeren.

Regisseur Ken Loach raakt een snaar met deze film door het verhaal met veel humor en warmte te brengen. Je gelooft in de personages omdat ze erg authentiek overkomen. Vooral de scènes bij de uitkeringsinstantie en de voedselbank maken indruk.

https://www.youtube.com/watch?v=2Dt-VYlVchc

Zondag 27 juni 2021 16.00 uur
Toegang 2e rang € 6, 1e rang € 7,50

Lees verder
29 Juni

Michel Dijkstra over levenskunst tussen oost en west

Intimiteit en onthechting geeft een handreiking voor dit evenwicht aan de hand van vier toonaangevende en radicale (levens)kunstenaars uit de twintigste eeuw: dichter Paul Celan, componist Claude Vivier, schrijfster Clarice Lispector en beeldend kunstenaar Alberto Giacometti. Zij belichamen vier mogelijke levenswegen of ‘moderne deugden’: herbronning, compassie, vrijgevigheid en ‘succesvol falen’. Samen vormen deze deugden een filosofie van levenskunst

‘Mystieke en poëtische teksten over de verbinding tussen mens en wereld laten vaak alleen het tot uiterste verfijning gerijpte eindstadium van de zoektocht naar de balans tussen zelfverlies en zelfbevestiging zien. Dat wij niet aan dit ideaalbeeld kunnen voldoen, hoeft volgens mij niet te leiden tot defaitisme. Met dit soort utopische vergezichten in je achterhoofd kun je zelf, bij wijze van spreken elke dag opnieuw, een levenskunst tussen intimiteit en onthechting vormgeven. Hierbij kunnen voorbeelden uit de wereld van de kunst behulpzaam zijn. In de levens en werken van sommige kunstenaars zijn de ideeën over een volmaakte balans tussen zelfverlies en zelfbevestiging aanwezig. Mislukking, verstarring, dwaling en allerlei vormen van obstructie worden door deze artistieke figuren niet toegedekt, maar zijn onlosmakelijk verbonden met hun levenskunstige wegen.’

Michel Dijkstra (1982) is docent en publicist op het gebied van oosterse filosofie en westerse mystiek. In 2019 verscheen In alle dingen heb ik rust gezocht. De weg naar eenheid van Meister Eckhart en zenmeester Do–gen. Eerder publiceerde hij onder andere Zenboeddhisme (2010), Inleiding taoïstische filosofie (redactie, 2015) en Basisboek oosterse filosofie (2016).

Dinsdag 29 juni 2021, 20.00 uur
Toegang € 7,50

Lees verder
Film / Groene Horizon / LAATSTE KAARTEN
30 Juni

In zeven jaar maken ze dor Californisch land eco-vriendelijk

John Chester en zijn vrouw Molly wonen in een klein appartement in Los Angeles. Molly is culinair recensent en chef-kok en droomt er al jaren van om een duurzame boerderij te beginnen waar ze haar eigen producten kan verbouwen. Wanneer John en Molly Chester noodgedwongen hun appartement in LA moeten verlaten, besluiten ze op goed geluk een dor stuk Californische grond te kopen en dat om te toveren tot een eco-vriendelijk paradijsje.

Dit lijkt niet direct het spannendste uitgangspunt voor een documentaire, maar het scheelt dat John professioneel natuurfilmer is: zijn opnames van de flora en fauna die de boerderij in zeven jaar tijd overspoelen, zijn schitterend. Nog inspirerender is de filosofische ondertoon van de film, die aan het denken zet over de aard van de natuur en onze omgang daarmee.

https://www.youtube.com/watch?v=UfDTM4JxHl8

woensdag 30 juni 2021 20.00 uur
zondag 4 juli 2021, 16.00 uur
Toegang: 2e rang €6 , 1e rang €7,50

Lees verder